Jij wilt alle muziekstijlen kunnen blijven zingen. Dit mag jij vieren!
Dat wil ik ook.
Sinds mijn negende jaar wist ik dat ik een groot artiest zou worden die in vrijheid mag zingen, met een stem die mijn hele leven lang goed zou zijn.
Hoe het begon
Op mijn zeventiende leek alles vanzelf te gaan.
Ik werd toegelaten tot het Sweelinck Conservatorium Amsterdam, won prijzen op festivals, trad veel op en studeerde ondertussen door.
Het tempo lag hoog, de verwachtingen nog hoger.
Ik werkte mijzelf kapot.
Ik zong zes avonden per week in restaurants en een Bar-Bodega, maandenlang en overdag werkte ik aan zware klassieke aria’s.
Mijn lijf herstelde niet meer; mijn stem had geen rustpunt. Tot hij het begaf.
In november kreeg ik een verkoudheid die niet wegging. Die veranderde in een benauwd, gezwollen gevoel in mijn keel, alsof er iets vastzat dat elk geluid tegenhield. Ik zong door de pijn heen tot mijn stem, kort na mijn achttiende verjaardag, volledig wegviel.
Ik verloor niet allen mijn stem, maar ook mezelf. Elke ademhaling voelde verdacht, met elk geluid nam ik een risico.
Er was een chronische spanning ontstaan. De adem stroomde niet meer. Artsen, stemrust, vier weken zwijgen, geen inkomen en een studie die op het spel stond, terwijl mijn omgeving mijn zwijgen niet begreep, brachten me tot pure wanhoop.
Hoe is het nu? Inademen doe je zo!
Het keerpunt kwam door te beweging. Praten kon ik niet, maar dansen wel.
Jazzdance lessen bij Erica Rooda brachten mijn lichaam weer in beweging en daarmee mijn adem.
Zij stuurde mij naar een Keel Neus en Oorarts die ook hoofdhalschirurg was. Hij had André Hazes geopereerd.
En Erica Rooda bracht mij in contact met zangpedagoog Lennart Rodriguez de Miranda. De arts zag een klein verdikkinkje op een stemband. Ik was geen ziekenhuisgeval, maar geloof me, wat was ik opgelucht want er was echt een zwelling op een stemband te zien! Uit angst hield ik me niet aan één week stemrust, maar zweeg ik vier weken volledig.
Toen ik daarna weer geluid maakte, kwam er een diep, donker geluid, alsof mijn stem uit mijn voetzolen omhoog kwam. De pijn in mijn keel was weg, maar mijn stem was er nog niet.
Van Lennart leerde ik een manier van zingen waarin mijn adem weer als vanzelf bewoog en mijn stem opnieuw betrouwbaar werd.
In mei 1972 zong ik een goed overgangsexamen en mocht ik op het Conservatorium blijven.
Daar wist ik het zeker: nu is het klaar. Ik zou mijn stem nooit meer forceren. Maar blijven begrijpen, verzorgen en ontwikkelen, als een eeuwige student.
Want een stem verandert een leven lang.
Mijn visie
En daarom is het mijn visie, dat je een ideale verhouding nodig hebt tussen les krijgen en zelf zingen.
En het meest ideale is ook zelf lesgeven. Je hebt een coach nodig die als een ouder, als een mentor is.
En het meest ideale is, dat je doorgeeft wat je weet. Als je lesgeeft leer je duidelijk te zijn in je uitleg en in het voorzingen. Lesgeven versterkt je eigen begrip en techniek.
Als je me zou kennen zou je weten dat...
-Yits en ik samen vijf pleegkinderen hebben ondersteund. In Diemen is het noodzakelijk dat zij hun zwemdiploma's A en de waterrat uit Congo B hebben behaald.
-Ik geniet van mijn voorstellingen en minstens 2 maanden voor de voorstelling de playslist samenstellen, repeteren, kostuums en decor bij elkaar verzamelen en controleren op fouten. Bijvoorbeeld dat alle stekkers goed in de stopcontacten in de geluidinstallatie zitten, dat er geen ladders in de kousen zijn, dat de schoenen gepoetst zijn. De tas met make-up, routebeschrijving, contract, staat klaar. De checklist is een week van tevoren afgevinkt. En dan als laatste op tijd aankomen op de plaats van het optreden. Liever te vroeg van huis gaan en nog even wat werken op de mobiel dan te laat komen.
-Ik mijn financiën keurig op orde heb. Geef geen geld uit wat er niet is, maak geen schulden. Dat geeft alleen maar spanning en dat kan ik niet hebben als ik moet zingen. Ondernemen doe ik wel, investeren doe ik zeker, maar alleen als ik ervan overtuigd ben dat het een succes zal zijn.
-Passie en plezier zijn onlosmakelijk verbonden met professionaliteit: geniet van het zingen en van het creatieve proces, terwijl je praktische zaken goed regelt.
-Ik houd van autorijden in onze Volvo. We hebben nu onze 4e uit 2003. In een Volvo zit je veilig in een stalen kooiconstructie. Lekker veilig en het voelt alsof in in een vliegtuig zit.
-Ik ben gek op koffie met pure chocola en rode wijn met kaas en omdat het niet zo superbest zou zijn voor mijn stem drink ik zeker 1 liter water op een dag
-ik stapelgek ben op dieren. We hebben katten, kippen en voor de vogels hangen er altijd mezenbollen in de boom. We hebben geen hond, want ik vind het zielig om een hond alleen thuis te laten.
Copyright Stemacademie - Privacy- en Cookieverklaring