Voor jou is zingen geen beroep, maar een ‘heilig moeten’ dat totale overgave eist. Het is alles waar jij met liefde je hele leven omheen gebouwd hebt. Door te veel te zingen overbelast jij je stem. En het verlies van je stem is als het verlies van jezelf.

Je denkt dat je “beter moet zingen” om het te kunnen volhouden.

Je voelt dat je stem nog steeds alles in zich heeft, maar je kunt haar niet direct, vrij en overtuigend laten ontstaan op het moment dat het nodig is.

Je stem stroomt niet vanzelf mee met wie je nú bent en daardoor kun je haar niet meer inzetten als betrouwbaar professioneel instrument.

Je mist de overtuigingskracht. Het publiek luistert niet meer en zaal loopt langzaam leeg...

Zonder de juiste begeleiding kan je stem blijvend beschadigen. Niet door één fout, maar door jarenlange compensatie. We hebben het gezien bij

Julie Andrews, die haar stem verloor na een operatieve ingreep en bij André Hazes, bij wie het littekenweefsel hoorbaar bleef en zingen energie vrat

Niet iedereen herstelt volledig. En opnieuw beginnen kost meer dan techniek laanleren, het kost jouw je identiteit.

Je werkt op hoog niveau, maar tegen amateurvoorwaarden. Je zingt wel in gerenommeerde koren en staat naast professionals, maar de realiteit is dat jij ondertussen je ZZP-werk stillegt of vakantiedagen opneemt want je kunt er niet van leven.
Je voelt dat je stem nog steeds alles in zich heeft, maar zingen wordt ineens hard werken en dat is niet waarom jij ooit bent gaan zingen.
Op een dag sta je op het podium of bij een auditie en je stem is er niet. De zaal wacht. De dirigent kijkt. Het gevaarlijkste moment komt heel stil dat je denkt “Het is gewoon voorbij.”

Als er niets verandert, hoe zal jouw toekomst er dan uitzien? Zover laat je het toch niet komen? Zo hoeft het niet te gaan!